introductie kunstenaar recent werk actueel     gastenboek contact links

 

bloemen dieren landschappen portretten waterwerken stillevens video

 

Roel van der Wal, schilder en portrettist:

Na een korte opleiding beeldend vormen in Arnhem ben ik in Nijmegen Engels gaan studeren en werd ik uiteindelijk docent. Dat ben ik zo’n vijftien jaar met heel veel voldoening geweest.

 

Eerst schilderde ik vooral als tegenhanger van het dagelijkse werk. In die periode leerde ik veel over het schildervak door er over te lezen en vervolgens uit te proberen. Vallen en opstaan. Mede door mijn andere hobby's, fotograferen (zwart-wit, zelf afdrukken) het maken van (bronzen) beelden en van zilveren sieraden, leerde ik beter kijken, uitsneden te maken en technisch te denken.

 

IMG_3856.JPG 

 

Later werden met name het tekenen en schilderen serieuzer. Ik ben daar in totaal nu ruim veertig jaar mee bezig, op allerlei formaten, soms schilderachtig, soms meer geabstraheerd. Experimenteren en grenzen verkennen. Dat geeft mij spanning en uitdaging.

 

     W haven van vlissingen.JPG  

 

Water speelt in mijn werk een opvallende rol. Daarnaast schilder ik portretten, landschappen en stillevens. Altijd gaat het om het spel van het licht. De schittering op het gekleurde bewegende water, mooie schaduwen, een lichtpuntje in een oog tegen het diepere donkere van een pupil.

 

Vanuit Arnhem verhuisden wij naar het noorden waar ik directeur werd aan de Technische School Leek en later, na fusie op fusie, een van de directieleden van ‘het Nienoord’ en ‘de Borgen’.

Ik ben al meer dan veertig jaar gelukkig met mijn Alice (oorspronkelijk al uit het Noorden) en wij hebben twee dochters en inmiddels drie kleinkinderen. Dankbaar oefenmateriaal voor mij, en voor hen zijn de portretten een leuke herinnering voor later, toch?

 

Wij wonen in Nietap en daardoor voel ik me Leekster maar ook Noordenvelder. Een noorderling met een zuidelijk accent.

 

Qua manier van schilderen vind ik me best wel passen bij het Noordelijke Realisme. Ik heb me echter nooit willen beperken tot één onderwerp of één stijl. Ik wil geen ring door de neus, daarvoor is schilderen veel te leuk!. Er is nog zoveel te ontdekken. Mijn eigen stijl zit vooral in de manier waarop ik de werkelijkheid naar zijn hand probeer te zetten maar ook in mijn toets, onderwerp en kleurkeuze en zeker ook mijn oog voor detail.  

 

Toch heb ik ook wel mijn voorkeuren. Schilderijen van schepen, met name die uit Friesland, maak ik bijzonder graag. Dat heeft vast iets te maken met mijn afkomst. Betovergrootvader was visser in Sneek en van moeders kant waren het beurt-schippers op de Rijn. Mijn voorliefde voor zeilen en zeilschepen is bij familie en vrienden welbekend.

 

Met portretten ben ik later begonnen. Nieuwe vaardigheden kosten tijd. Portretten maken vind ik wel heel dankbaar werk.

De driehoek wenkbrauwen - kin gaat altijd als eerste nauwgezet op het doek. Daarna kan het echte schilderwerk beginnen. De ogen schilder ik meer gedetailleerd en in veel gekleurde laagjes waardoor het hele doek 'scherper' lijkt te worden en de suggestie van echtheid toeneemt. Dat het goed lijkt is voor mij tenslotte belangrijk.

 

P1060659.JPG

 


Grotere formaten zijn geen probleem. Het verschil bij het maken zit tenslotte alleen in de loopafstand en de grootte van de kwast.  :-)))

Soms schilder ik fijn, soms met losse toets, soms groot. Een doek krijgt net zoveel tijd als nodig is. Heel af en toe is dat weinig maar meestal niet. Daarover heb ik helaas geen zeggenschap. Ik zeg altijd: “dat beslist mijn hand zelf”.  Hoewel ik meestal realistisch werkt, zoek ik altijd wel naar wegen om net weer wat verder van die werkelijkheid weg te gaan en

op die manier een nieuwere wereld te maken. Mooier soms dan het origineel.

Aan de ene kant wil ik graag een goed, in de vaktraditie staand schilderij maken, aan de andere kant zoek ik dus grenzen op.

 

P Opa Otten met Nils.jpg

 

Puur abstract werken zit niet in mijn genen. Maar vanuit de realiteit naar het abstracte is wel een logische ontwikkeling, en een tendens die steeds vaker voorkomt.

 

Vrij werken bevalt me prima, maar een doek maken, dat aan wensen van een ander voldoet, geeft me ook voldoening. Dat vind ik niet méér, ook niet minder, alleen maar anders.

Ik ken wel zes definities van 'Kunst'. Allemaal even valide. Maar ook allemaal passend bij een evenredig deel van het publiek. Ook daar geen waardeoordeel. Het is alleen maar een andere manier om naar de dingen te kijken, denk ik.

 

De favoriete kleuren op mijn witte palet-borden zijn ultramarijn- kobalt- en phtaloblauw, Engels rood, quinacridonerose en de cadmium gelen.

Daarnaast natuurlijk de aardkleuren. Ik werk grotendeels in een zes kleurensysteem met af en toe een uitstapje.

 

Mijn werkkamer/atelier  is niet zo groot. De lichtinval is niet altijd goed genoeg en vaak werk ik met de daglicht-TL-buizen erbij aan.

Ieder nadeel levert wel een voordeel en zo ook hier. Door de geringe kleurverschuivingen die hierdoor kunnen ontstaan wordt het werk soms net wat spannender en daar maak ik weer dankbaar gebruik van. Het liefst werk ik alleen. Radio erbij aan, mooie muziek en de tijd vliegt.

 

Bij exposities e.d. werk ik echter heel graag sámen, zodat iedere bezoeker iets van zijn gading kan vinden en tegelijkertijd een overzicht krijgt van verschillende kunstenaars uit de omgeving, in al hun diversiteit.

Dit levert voor zowel de exposanten als voor het bezoek iets extra’s op. Nieuwe ideeën, meer indrukken en vaak een andere kijk.

 

Na mijn afscheid van het schoolse leven heb ik in het schilderen een nieuwe ‘baan’ gevonden.

Zo voelt het en zo is het ook.

Gelukkig is er geen financiële druk om te produceren. Dat lijkt me voor een hedendaags kunstenaar een (te) zware opgave, maar het leven zonder schilderijen is voor mij niet (meer) denkbaar.


Bent u geïnteresseerd geraakt en wilt u mijn werk een keer in het echt zien? Dat
is altijd mogelijk, maar ............ alleen na telefonische afspraak.
 




 

Schilderen is een vak dat zijn geheimen niet makkelijk prijs geeft. Eigenlijk moet je elke dag schilderen om de techniek bij te houden. Ook inhoudelijk kun je een schilderij niet te lang alleen laten.

Langdurig contact houden met het schilderij (kijken, kijken, kijken) is een must, totdat het af is. Techniek is natuurlijk belangrijk, maar het is slechts een middel om het schilderij te maken.

Belangrijker is ‘het extra’ dat ik probeer aan het schilderij mee te geven. Ik zoek naar het beeld achter onze werkelijkheid. Dat doe ik meestal door zover mogelijk van de  realiteit af te gaan om er daarna, in sommige stukken, weer volledig op terug te komen.

In mijn schilderen houd ik ervan om traditioneel vakmanschap en hedendaagse stijlen samen te laten komen. Ik streef er  naar om een werk zo goed mogelijk te maken door het stellen van hoge kwaliteitseisen, aan mijzelf en aan het materiaal.

Als ik al in een hokje geplaatst moet worden dan voel ik mij het meest verwant aan de noordelijke realisten.

Als het uiteindelijke werk de kijker op een of andere manier raakt, dan pas ben ik tevreden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Alle werken op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd en mogen op geen enkele wijze worden overgenomen zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de kunstenaar